Czynniki wpływające na działanie sieci franczyzowej

Przedsiębiorca gotowy na zagraniczną ekspansję, chcący realizować dalszą działalność w systemie franczyzowym, musi dokonać analizy najważniejszych czynników, wpływających na powodzenie jego biznesu. Same chęci i idee rozszerzenia biznesu mogą okazać się bezpodstawne, jeśli właściciel firmy nie zwróci uwagi na wiele ważnych kwestii.

Wśród czynników zewnętrznych determinujących wybór rynku, na których istniały będą jednostki franczyzobiorców wyróżnia się aspekty ekonomiczne, jak wielkość poszczególnych sektorów gospodarki, średni przychód gospodarstw domowych w danym kraju, poziom inflacji, czy bezrobocia. W dalszej kolejności analizie podlegają czynniki demograficzne, przykładowo struktura populacji, wskaźnik urbanizacji, odsetek zatrudnienie kobiet. Istotną rolę odgrywają czynniki polityczne, czyli przepisy prawne obowiązujące w konkretnym państwie, formalizacja, poziom biurokracji, podatki, istnienie korupcji. Ostatni czynnik brany pod uwagę podczas analizy sytuacji zewnętrznej to kultura obejmująca język, etykę, poziom wyedukowania społeczeństwa.

Na decyzję o wejściu na nowy rynek ma obserwowany na nim poziom konkurencji. Poprzez analizę rynku, działających na nim podmiotów o zbliżonych cechach, określenie możliwości rozwoju, przedsiębiorca może ustalić znaczenie tych warunków w przypadku chęci działania jako sieć franczyzowa.

Czynnikami ryzyka dla biznesu sieciowego są czynniki operacyjne. Wysokie koszty rozwoju, niekorzystna dla branży infrastruktura, słabe możliwości stworzenia opłacalnego łańcucha dostaw, znaczne koszty operacyjne, trudność w pozyskaniu wykwalifikowanych pracowników skutecznie obniżają szanse na powodzenie działania.

Franczyza międzynarodowa

Większość przedsiębiorstwa, które podjęły decyzję o rozwoju franczyzy na rynku międzynarodowym, wcześniej realizowało swoją koncepcję na rodzimych rynkach. Po osiągnięciu sukcesu w tej pierwszej fazie, osiągana jest gotowość do dalszej ekspansji. Franczyzodawcy według przeprowadzanych badań, nie preferują zmian opracowanego wcześniej pakietu franczyzowego, sprawdzonego podczas współpracy z lokalnymi franczyzobiorcami. Niestety brak doświadczenia firmy często jest znaczną przeszkodzą w przypadku chęci umiędzynarodowienia.

Historia zna przypadki niepowodzeń internacjonalizacji niektórych sieci. Analiza upadku jest utrudniona ze względu na zróżnicowanie czynników, które mogły w tym procesie odegrać rolę. Udział mogą mieć czynniki kulturowe, jak błędna ocena kultury konsumenckiej Niemców przez sieć amerykańskich supermarketów. Najczęściej winne są aspekty prawne lub polityczno-ekonomiczne. Nieoczekiwane zmiany w prawie danego kraju, nieporozumienia z partnerami, niekorzystne umowy.

Alternatywną strategią dla franczyzy jest rozwój poprzez otwieranie własnych jednostek. Często zdarza się, że właściciele sieci chcąc ją umiędzynarodowić, najpierw otwierają swoje punkty w celu pilotażowym, a dopiero po wstępnej ocenie decydują się na system franczyzowy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *